Το ροδόνερο χρησιμοποιείται στη παρασκευή καλλυντικών για το υπέροχο άρωμα του και για τις ήπιες στυπτικές του ιδιότητες. Για την ακρίβεια είναι το πιο ήπιο στυπτικό συστατικό και χρησιμοποιείται συχνά ως τονωτικό για τα μαλλιά και την ξηρή επιδερμίδα.

Αν αποφασίσετε να χρησιμοποιήσετε ροδόνερο του εμπορίου προσέξτε να είναι 100% καθαρό. Συχνά αυτό που πωλείται σε φαρμακεία και μερικά καταστήματα τροφίμων είναι συνθετικό ροδέλαιο σε νερό μαζί με συντηρητικά.

Το ροδόνερο είναι απόσταγμα νερού με πέταλα τριαντάφυλλου. Παράγεται μέσω απόσταξης ατμού, μυρίζει υπέροχα και έχει ελαφρώς γλυκιά γεύση. Πρόκειται για ίαμα που συσφίγγει τους πόρους, απαλύνει τις ρυτίδες και τις λεπτές γραμμές, εξισορροπεί το pH της επιδερμίδας, επαναφέρει τον χρωματικό τόνο της και επιβραδύνει τη διαδικασία της γήρανσης.

Η διαδικασία

Μπορείτε να παράγετε έως και 1 lt εξαιρετικού ροδόνερου μέσα σε 45 λεπτά της ώρας. Αν όμως συνεχίσετε να βράζετε το νερό θα εξακολουθήσετε να παράγετε αποσταγμένο νερό που απλά θα αραιώσει το ροδόνερο σας. Προσοχή στους χρόνους.

Θα χρειαστείτε:

1. 2 lt φρέσκα ροδοπέταλα
2. Αποσταγμένο νερό
3. Παγάκια
4. Μεγάλη κατσαρόλα με μεταλλικό κοίλο καπάκι
5. Πυρίμαχο δοχείο
6. Ένα μικρό συμπαγές τούβλο
7. Αποστειρωμένο βάζο για αποθήκευση

 

 

Πλένετε με άφθονο νερό τα ροδοπέταλα.

Πλένετε το τούβλο.

Γενικώς πλένετε τα πάντα. Η καθαριότητα είναι όλη η αρχοντιά.

Τοποθετήστε το τούβλο στο κέντρο της κατσαρόλας. Πάνω σε αυτό τοποθετήστε το πυρίμαχο δοχείο. Αδειάστε τα ροδοπέταλα στον πάτο της κατσαρόλας και περιχύστε τα με νερό ώστε να σκεπαστούν. Το νερό θα πρέπει να σκεπάζει το τούβλο κατά 1 - 2 εκατοστά.

Τοποθετήστε το καπάκι της κατσαρόλας ανάποδα, ώστε το χερούλι να πέφτει ακριβώς στο κέντρο του πυρίμαχου σκεύους.

Ανάψτε το μάτι και φέρτε το νερό σε βρασμό. Αμέσως χαμηλώστε τη θερμοκρασία ώστε το νερό να σιγοβράζει. Δεν θέλουμε να κοχλάζει έντονα. Μόλις το νερό έρθει σε βρασμό βάλτε πάνω στο ανάποδα τοποθετημένο καπάκι μερικά παγάκια.

Μόλις δημιουργήσατε ένα υποτυπώδες οικιακό αποστακτήριο!

Όπως το νερό βράζει και ο ατμός ανεβαίνει έρχεται σε επαφή με το κρύο καπάκι και υγροποιείται ξανά. Έπειτα κυλά κατά μήκος του καπακιού και πέφτει μέσα στο πυρίμαχο δοχείο.

Κάθε 20 λεπτά φοράτε γάντια φούρνου, σηκώνετε με γρήγορες κινήσεις το καπάκι (ώστε να μη χάσετε πολύ ατμό) και αδειάζετε το περιεχόμενο του πυρίμαχου δοχείου σε ένα καθαρό και αποστειρωμένο γυάλινο βάζο. Επιστρέφετε το δοχείο στη θέση του και συνεχίζετε την ίδια διαδικασία μέχρι να έχετε μισό με ένα λίτρο ροδόνερου.

Σημειώσεις

Χρησιμοποιήστε μόνο ροδοπέταλα, ποτέ φύλλα, στήμονες ή άλλα μέρη του άνθους. Μην αγοράσετε έτοιμα, μαδήστε καλύτερα την τριανταφυλλιά σας για αυτό το σκοπό. Έτσι θα είστε σίγουροι πως το ροδόνερο σας δεν θα συνοδεύεται από φυτοφάρμακα και εντομοκτόνα.

Υπάρχουν και άλλοι τρόποι παρασκευής ροδόνερου. Ο καλύτερος θεωρώ πως είναι η απόσταξη.
Διατηρείστε το ροδόνερο στο ψυγείο για τουλάχιστον 6 μήνες.
Αφού φτιάξατε το ροδόνερο σας, δοκιμάστε να παρασκευάσετε τη μοναδική ενυδατική προσώπου με ρόδο.

Learn more »

Το άγχος και το stress είναι τα κύρια χαρακτηριστικά συμπτώματα της σύγχρονης εποχής. Οι ρυθμοί είναι πυρετώδεις, τα προβλήματα γιγαντώνονται και οι αντοχές δοκιμάζονται σε κάθε στροφή. Η επιστήμη έχει συνδέσει το stress με την εκδήλωση ορισμένων ασθενειών, όπως το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, ημικρανίες και σύνδρομο υπερδραστήριας κύστης (για να μη πιάσουμε τα σοβαρότερα πχ. καρκίνους, καρδιαγγειακά κτλ).

Το κλειδί στη διαχείριση του άγχους είναι να μη το αφήνουμε να συσσωρεύεται σε επίπεδα που θα οδηγήσουν σε κλινικές εκδηλώσεις. Η φύση έχει μερικά εφόδια να μας προτείνει ώστε να εξοπλιστούμε στη μάχη κατά του stress.

Πως επιδρά το stress στην υγεία μας;

Ο εγκέφαλος και ειδικότερα η υπόφυση αντιδρούν στο stress με την έκκριση της φλοιοεπινεφριδιοτρόπου ορμόνης (ACTH). Η παραπάνω ορμόνη διεγείρει τα επινεφρίδια να παραγάγουν τις ουσίες επινεφρίνη, νορεπινεφρίνη και κορτιζόλη. Οι τελευταίες διεγείρουν την καρδιά, αυξάνοντας την αρτηριακή πίεση και τον καρδιακό ρυθμό, προκαλώντας αγγειοσύσπαση που αυξάνει τον όγκο αίματος που δέχονται οι μύες και ο εγκέφαλος, προετοιμάζοντας μας για την κατάσταση "fight or flight". Η αγγειοσύσπαση έχει σαν αποτέλεσμα να μειώνεται η ροή αίματος στα εσωτερικά όργανα και το γαστρεντερικό σύστημα. Η αδρεναλίνη (επινεφρίνη) προκαλεί άνοδο στα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα, καθώς διεγείρει το ήπαρ να απελευθερώσει γλυκόζη στην κυκλοφορία του αίματος ώστε να είμαστε ικανοί να απαντήσουμε στο ερέθισμα που προκαλεσε το stress και κατά συνέπεια να αμυνθούμε.

Αυτή η κατάσταση αυξάνει το μεταβολισμό και κατ'επέκταση τις ανάγκες μας για θρεπτικά στοιχεία ώστε να φέρουμε σε πέρας τις βιοχημικές διεργασίες του οργανισμού. Το πεπτικό μας σύστημα είναι το αμέσως επόμενο σύστημα που δέχεται πλήγμα, δηλαδή μετά από το νευρικό και το καρδιαγγειακό. Επιπλέον με την επίδραση του stress παράγονται ουσίες με βλαπτικές συνέπειες, προκαλώντας αλλαγές στο ανοσολογικές μεταβολές και βλάβες στα κύτταρα και το τοίχωμα των αγγείων καθώς και φλεγμονή των οργάνων. Επιπρόσθετα έχει αποδειχτεί πως το stress μειώνει τη ποσότητα των αντισωμάτων στην κυκλοφορία και τα Τ λεμφοκύτταρα, που ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα. Και σαν να μην έφταναν όλα τα παραπάνω το stress αυξάνει την έκκριση υδροχλωρικού οξέος στο στομάχι, γεγονός που οδηγεί σε δυσπεψία και καούρες, ενώ σε βάθος χρόνου προκαλεί γαστρίτιδα και πεπτικό έλκος.

Κακό πράγμα το stress, εεε;;

1. Ιερός βασιλικός

Θα το συναντήσετε και με την ονομασία Tulsi και είναι διαφορετικό από τον βασιλικό που γνωρίζουμε. Έχει αντιβακτηριδιακές, αντιφλεγμονώδεις και αντιμυκητιασικές ιδιότητες.

Έχει όμως μια μοναδική ιδιαιτερότητα· χαρακτηρίζεται από μεγάλη προσαρμοστικότητα. Τι σημαίνει αυτό; Σας δίνει ακριβώς ότι χρειάζεται τη δεδομένη στιγμή ο οργανισμός σας. Αν είστε στρεσαρισμένοι, σας χαλαρώνει. Αν είστε υποτονικοί σας δίνει ενέργεια. Αυτή η μοναδική του ικανότητα του έχει δώσει περίοπτη θέση στην Ayurveda, όπου χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση πληθώρας παθήσεων όπως κοινό κρυολόγημα, γρίπη, διαβήτης, κεφαλαλγία, βρογχίτιδα κτλ. Περιέχει εκατοντάδες φυτοχημικά (συστατικά τα οποία παράγουν τα φυτά για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από ιούς, βακτήρια και μύκητες) και αντιοξειδωτικές ουσίες που καταπολεμούν τις επικίνδυνες ελεύθερες ρίζες, απόρροια της επίδρασης του stress στον οργανισμό.

Προσοχή στη δοσολογία καθώς είναι πολύ δραστικό βότανο. Να μη λαμβάνεται από ασθενείς που λαμβάνουν αντιπηκτική και αντιαιμοπεταλιακή αγωγή.

2. Γλυκόριζα

Αυτό το βότανο έχει κατευναστικές και ισχυρές αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες. Βοηθά στην καλή λειτουργία των ενδοκρινών αδένων ρυθμίζοντας την έκκριση ορμονών, ιδίως της κορτιζόλης που εκκρίνεται από τον φλοιό των επινεφριδίων, λόγω της χημικής ένωσης γλυκοριζίνης που περιέχει.

Επιπλέον δρα ως ήπιο καθαρτικό και έχει ευεργετική δράση στα συμπτώματα του κοινού κρυολογήματος. Μπορείτε να την καταναλώσετε ως αφέψημα ή χρησιμοποιώντας κάποιο συμπλήρωμα γλυκόριζας σε κάψουλες.

Αποφύγετε τη χρήση της σε περίπτωση που πάσχετε από καρδιαγγειακά νοσήματα, ηπατική και νεφρική νόσο, διαβήτη ή υψηλή αρτηριακή πίεση. Σε κάθε περίπτωση να συμβουλεύεστε τον ιατρό σας πριν τη συστηματική χρήση οποιουδήποτε βοτάνου. Όταν λαμβάνετε γλυκόριζα, ιδίως σε μεγάλες δόσεις, επιβάλλεται να αυξήσετε τη λήψη καλίου μέσω της διατροφής σας. Μην υπερβαίνετε ποτέ τη συνιστώμενη δοσολογία.

3. Βαλεριάνα

Ευρέως διαδεδομένο βότανο για τη θεραπεία των συμπτωμάτων του άγχους, της αϋπνίας, της κατάθλιψης, της κεφαλαλγίας, του ακανόνιστου καρδιακού ρυθμού και του τρόμου των άκρων. Έχει έντονα πικρή γεύση ως αφέψημα, αν δε την αντέχετε προτιμήστε καλύτερα κάψουλες από το εμπόριο.

4. Χαμομήλι

Σε έρευνα που διεξήχθη από το Depression Research Unit της Philadelphia η χορήγηση χαμομηλιού παρουσίασε ευεργετικά αποτελέσματα σε άτομα που πάσχουν από γενικευμένη αγχώδη διαταραχή.

Περισσότερες πληροφορίες για το εξαιρετικό αυτό βότανο θα βρείτε εδώ.

5. Μελισσόχορτο

Γνωστό και ως μελισσοβότανο ή βάλσαμο μέντας, έχει χρησιμοποιηθεί εδώ και αιώνες για την καταπολέμηση του άγχους, της αϋπνίας και της νευρικότητας. Έχει ισχυρές αντιιικές και αντιμικροβιακές ιδιότητες, ενώ παράλληλα είναι πλούσιο στις αντιοξειδωτικές πολυφαινόλες καφεϊκό οξύ και ροσμαρινικό οξύ. Μπορεί να ληφθεί ως αφέψημα, ως βάμμα ή σε κάψουλες από το εμπόριο.

Μη λάβετε μελισσόχορτο σε καμία περίπτωση αν ακολουθείτε αγωγή με το φάρμακο θυροξίνη (Τ4).

6. Ροντιόλα

Η ροδιόλα ή ροντιόλα ή χρυσή ρίζα (Rhodiola rosea) είναι ένα ακόμα βότανο χαμαιλέοντας, όπως ακριβώς ο ιερός βασιλικός που ειδαμε παραπάνω. Θεωρείται πρώτης τάξης αντικαταθλιπτικό. Ειδικότερα καταπολεμά το άγχος, την κόπωση (σωματική και πνευματική), προάγει τη πνευματική διαύγεια και τις σεξουαλικές ορμές και γενικά είναι ευεργετική για όλο τον οργανισμό. Δίνει ενέργεια και ευεξία και διεγείρει τον εγκέφαλο να παραγάγει ενδορφίνες και σεροτονίνη, την ορμόνη της ευτυχίας. Δε θα τη βρείτε φρέσκια μιας και δεν καλλιεργείται στη χώρα μας, οπότε θα καταφύγετε στη λύση του συμπληρώματος σε μορφή κάψουλας.

7. Passion flower

Η πασιφλόρα είναι ένα φυτό με γνωστές αγχολυτικές και υπνωτικές ιδιότητες.

Διαβάστε αναλυτικές πληροφορίες κάνοντας click εδώ.

Είναι πολύ σημαντικό να θυμάστε πως κάθε οργανισμός είναι διαφορετικός. Αν κάτι δεν σας καλύψει, δοκιμάστε το επόμενο. Μη καταφεύγετε στην εύκολη λύση των φαρμακευτικών σκευασμάτων που δεν έχουν γυρισμό. Γνωστοποιήστε στον ιατρό σας την πρόθεση σας να ξεκινήσετε τη λήψη οποιουδήποτε βοτάνου, σε περίπτωση που λαμβάνετε αγωγή για οποιαδήποτε πάθηση.

Credits: marksdailyapple, deliciousliving, sheknowsnutrition, care2, foodmatters, calmclinic

Learn more »

Ο όρος "ανθόνερο" χρησιμοποιείται για να περιγράψει το συμπυκνωμένο υγρό που απομένει μετά τη διαδικασία εξαγωγής του αιθέριου ελαίου με απόσταξη σε νερό ή ατμό. Όταν τα αιθέρια έλαια παράγονται με αυτή τη μέθοδο δεν εξάγονται όλες οι αρωματικές και θεραπευτικές ουσίες στο έλαιο αλλά κάποιες από αυτές, που είναι υδατοδιαλυτές, διαλύονται στο νερό της απόσταξης και έτσι παράγεται το ανθόνερο.

Τα ανθόνερα δεν παράγονται μόνο από άνθη, όπως παραπλανητικά μας πληροφορεί η ονομασία, αλλά και από βότανα, φύλλα, φλοιό, ρίζες και σπόρους. Θα τα συναντήσετε και με την ονομασία hydrosol.

Learn more »

Η παρασκευή βάμματος στο σπίτι είναι ένας εύκολος και ανέξοδος τρόπος να φτιάξουμε τα δικά μας φάρμακα.

Βάμμα ονομάζεται το παρασκεύασμα που παίρνουμε όταν εμποτίζουμε κάποιο βότανο σε αλκοόλη. Όσο καιρό παραμένει το βότανο μέσα στο αλκοόλ, που δρα ως διαλύτης, εκλύει τα συστατικά του (ρητίνες, αιθέριο έλαιο, αλκαλοειδή κτλ.) που του προσδίδουν τις φαρμακευτικές του ιδιότητες.

Τα βάμματα που είναι φτιαγμένα με αλκοόλη έχουν μεγάλη διάρκεια ζωής (εώς και μερικά χρόνια) αρκεί να συντηρούνται σωστά και είναι ο ιδανικός τρόπος να διατηρούμε τα βότανα μας. Ένα μικρό μπουκαλάκι βάμματος θα σας κρατήσει για πολύ καιρό.
Τα βάμματα έχουν μεγάλη συγκέντρωση φαρμακευτικών συστατικών οπότε η δοσολογία που λαμβάνεται είναι συνήθως μικρή (η βιβλιογραφία αναφέρει 10-15 σταγόνες εώς 3 φορές ημερησίως).
Τα βασικά υλικά που θα χρειαστείτε είναι τα εξής:

1. Ένα καθαρό βάζο (από τουρσί, ελιές ή άλλο)
2. Το βότανο που επιλέξατε
3. Καλή vodka ή δυνατό τσίπουρο

1. Παρασκευή βάμματος από φρέσκα βότανα

Το φρέσκο βότανο είναι το ιδανικότερο μέσο για να φτιάξουμε βάμμα και ο πιο ενδεδειγμένος τρόπος να εκμεταλλευτούμε τις φυσικές του ιδιότητες. Το μόνο πρόβλημα με τα φρέσκα βότανα είναι η προέλευση τους. Φροντίστε τα βότανα, που θα αγοράσετε ή θα μαζέψετε, να μην είναι ραντισμένα με φυτοφάρμακα και εντομοκτόνα και να μη προέρχονται από μολυσμένο με τοξίνες περιβάλλον. Κάντε τη συλλογή στη σωστή εποχή για το κάθε είδος φυτού και όχι νωρίτερα ή αργότερα.

Η διαδικασία αναλυτικά

Ξεπλένουμε με άφθονο νερό τα βότανα και τα αφήνουμε να στεγνώσουν καλά πάνω σε απορροφητικό χαρτί.
Τα ψιλοκόβουμε με μαχαίρι, ψαλίδι ή με το χέρι και γεμίζουμε το βάζο μέχρι επάνω (αφήνουμε 1-2 δάκτυλα κενό).
Συμπληρώνουμε το υπόλοιπο με το αλκοολούχο ποτό (vodka ή τσίπουρο).
Σφραγίζουμε το βάζο σφιχτά με το καπάκι και επικολλούμε ετικέττα με το περιεχόμενο του βάζου και την ημερομηνία παρασκευής.
Αποθηκεύουμε το βάζο σε σκιερό μέρος για 6 εβδομάδες (τουλάχιστον).
Φροντίζουμε να ανακινούμε το βάζο ελαφρά κάθε δεύτερη ημέρα.
Μετά τη πάροδο του χρόνου που απαιτείται για να ολοκληρωθεί η εκχύλιση ξεσφραγίζουμε το βάζο και σουρώνουμε το περιεχόμενο με φίλτρο του καφέ, γάζα ή λεπτό ύφασμα.
Αποθηκεύουμε το βάμμα σε σκουρόχρωμο μπουκάλι με σταγονόμετρο, πάντα αναγράφοντας το περιεχόμενο του, και το διατηρούμε σε σκοτεινό και δροσερό μέρος.

 

2. Παρασκευή βάμματος από αποξηραμένα βότανα
Εδώ τα πράγματα είναι πιο εύκολα, αλλά το αποτέλεσμα συχνά δεν είναι τόσο ισχυρό, όσο ένα βάμμα από φρέσκα βότανα. Αποξηραμένα βότανα θα βρείτε να πωλούνται όλες τις εποχές του χρόνου.
Στη περίπτωση που χρησιμοποιήσουμε ξερά βότανα γεμίζουμε το βάζο κατά το ⅓ με το βότανο που επιλέξαμε (όχι όλο το βάζο) και το υπόλοιπο με το αλκοολούχο ποτό. Ακολουθούμε τα ίδια βήματα όπως και με τα φρέσκα βότανα.

3. Βάμματα από φλοιό ή ρίζες φυτών

Η παρασκευή βάμματος από φλοιό ή ρίζες διαφόρων φυτών είναι λίγο πιο ζόρικη δαδικασία, μιας και είναι πιο δύσκολο να εξαχθούν τα φαρμακευτικά συστατικά του φυτού. Η vodka ή το τσίπουρο δεν ενδείκνυνται ως μέσα για την εκχύλιση. Αγοράστε καθαρή αιθυλική αλκοόλη γεωργικής προέλευσης από ένα ποτοποιείο και κάντε τη διαδικασία με αυτή. Οι αναλογίες παραμένουν οι ίδιες όπως και παραπάνω, ανάλογα δηλαδή αν είναι ξερά ή χλωρά ο φλοιός και οι ρίζες. Αυτό που αλλάζει επιπλέον είναι ο χρόνος εκχύλισης, που μπορεί να παραταθεί για 1-2 εβδομάδες ακόμα.

4. Παρασκευή βάμματος χωρίς τη χρήση αλκοόλ
Μπορούμε να παρασκευάσουμε βάμμα χωρίς αλκοόλ αλλά με φυτική γλυκερίνη. Στη περίπτωση αυτή το παρασκεύασμα ονομάζεται γλυκερίδιο. Η γλυκερίνη ωστόσο δεν έχει μεγάλη αποτελεσματικότητα ώστε να εξάγει τα συστατικά του βοτάνου, όσο η αλκοόλη. Μπορείτε όμως να φτιάξετε τέτοια βάμματα σε περίπτωση που θέλετε να τα χρησιμοποιήσετε σε παιδιά ή κατοικίδια. Η διαδικασία είναι ακριβώς η ίδια, είτε με φρέσκο είτε με αποξηραμένο βότανο, μόνο που αντί για αλκοόλη χρησιμοποιούμε γλυκερίνη.

Μερικά tips
Σιγουρευτείτε πως το βότανο που επιλέξατε είναι κατάλληλο για κατανάλωση και μη τοξικό.
Κάντε την έρευνα σας από πριν για τις φαρμακευτικές ιδιότητες του βοτάνου που σας ενδιαφέρει, τις πιθανές αντενδείξεις ή τις παρενέργειες που μπορεί να επιφέρει η κατανάλωση του.
Χρησιμοποιήστε αλκοόλη που είναι κατάλληλη για ανθρώπινη κατανάλωση. Στο άρθρο σας δίνω 3 επιλογές: vodka, τσίπουρο ή καθαρό οινόπνευμα ποτοποιίας. Μη χρησιμοποιήσετε σε καμία περίπτωση φωτιστικό (μπλε) οινόπνευμα. Είναι τοξικό και μπορεί να επιφέρει δηλητηρίαση, ακόμα και θάνατο.
Σιγουρευτείτε πως το αλκοόλ καλύπτει πλήρως τα βότανα και δεν τα αφήνει εκτεθειμένα σε επαφή με τον αέρα που είναι μέσα στο βάζο.
Ο minimum χρόνος εκχύλισης είναι 2 εβδομάδες και μπορεί να παραταθεί εώς και 6 μήνες. Όσο περισσότερο καιρό κάθεται το βότανο μέσα στο αλκοόλ τόσο πιο δυνατό θα γίνει το βάμμα. Οι 6 εβδομάδες που προτείνω είναι ένα ικανοποιητικό χρονικό διάστημα.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Πάντα να συμβουλεύεστε το γιατρό σας πριν προχωρήσετε στη χρήση οποιουδήποτε βοτανικού σκευάσματος. Μη ξεχνάτε ποτέ οτί λειτουργούν ακριβώς όπως τα φάρμακα.

Learn more »

Υπάρχουν βότανα και μυρωδικά τα οποία λειτουργούν σαν "φάρμακα" άμεσης πρόσβασης και θα πρέπει πάντα να διατηρούμε στο κήπο ή τις γλάστρες μας.

Η καλλιέργεια τους είναι εύκολη υπόθεση και επιπλέον προσδίδουν μια επιπλέον νότα νοστιμιάς στη κουζίνα μας. Εμπλουτίστε τον κήπο σας με τα παρακάτω φυτά και δε θα το μετανοιώσετε.

Αλόη

Μια πραγματική επένδυση σε μέγεθος γλάστρας. Η αλόη αποτελείται από 96% νερό, ενώ το υπόλοιπο 4% περιλαμβάνει αμινοξέα και ένζυμα που θρέφουν και αναπλάθουν το κατεστραμμένο δέρμα. Εγκαύματα, πληγές, κοψίματα, ερεθισμοί ή δερματοπάθειες, η αλόη είναι εδώ για εσάς. Έχουμε εξαντλήσει το θέμα αλόη σε προηγούμενες αναρτήσεις. Διαβάστε για τις φυσικές ιδιότητες της αλόης εδώ και τον τρόπο εξαγωγής του gel από τα φύλλα εδώ.
Βάλτε τη σε ρηχή αλλά πλατιά γλάστρα και ποτίζετε τη με κάποια σχετική συχνότητα. Κόβετε και χρησιμοποιείτε τα φύλλα που είναι χαμηλά και πλησιέστερα στο χώμα, μιας και αυτά είναι τα πιο ώριμα και περιεκτικά σε θρεπτικές ουσίες.

Βασιλικός

Είναι ιδανικός για καλλιέργεια σε γλάστρα. Μαζεύετε και χρησιμοποιείτε τις τρυφερές κορυφές. Μπορείτε να τον αποξηράνετε, ωστόσο διατηρεί το άρωμα του καλύτερα αν τον καταψύξετε. Κόβετε τα άνθη του αμέσως μόλις εμφανιστούν για να μη πικρίσει το βότανο. Πέρα από τη προφανή χρήση του στη μαγειρική, ιδίως στη σάλτσα pesto, τρίψτε κοπανισμένα φύλλα βασιλικού στους κροτάφους σας για να ανακουφιστείτε από ημικρανίες και πονοκεφάλους. Βράστε νερό, βάλτε μέσα φύλλα βασιλικού, αφήστε το αφέψημα να φτάσει σε θερμοκρασία δωματίου και κάντε ποδόλουτρο για να ανακουφίσετε τα πόδια σας μετά από μια κουραστική μέρα.

Λεβάντα
Τι να πρωτοπούμε για το μοσχομυρωδάτο μωβ λουλούδι; Αντισηπτικό, αντιφλεγμονώδες και αρωματικό βότανο με πολλές χρήσεις και άριστες καλλυντικές ιδιότητες. Διαβάστε περισσότερα εδώ και μάθετε να φτιάχνετε λάδι λεβάντας εδώ.
Η λεβάντα αγαπάει τον ήλιο αλλά δε της αρέσει το πολύ νερό, οπότε το χώμα που θα τη βάλετε χρειάζεται να έχει καλή αποστράγγιση. Χρησιμοποιήστε μέτρια γλάστρα, τοποθετήστε στον πάτο της χαλίκια ή βότσαλα και από επάνω ελαφρύ χώμα. Φυτέψτε και ποτίζετε κανονικά.

Μελισσόχορτο

Ένα από τα προσωπικά μου αγαπημένα. Είναι επανορθωτικό για το δέρμα βοτάνι με ηρεμιστικές ιδιότητες, κατάλληλο για τη θεραπεία διαφόρων γαστρεντερολογικών διαταραχών αλλα και του έρπητα των χειλέων. Τρίψτε τα φύλλα απευθείας πάνω σε δήγματα εντόμων για άμεση ανακούφιση. Φτιάξτε και πιείτε το αφέψημα του.
Περιορίστε το σε γλάστρα γιατί αλλιώς θα αποικίσει όλο το κήπο σας. Φτάνει σε ύψος τα 30 - 45 cm. Αγαπάει και αυτό τον ήλιο και τη καλή αποστράγγιση του εδάφους. Αν αποξηράνετε τα φύλλα του μπορείτε να τα διατηρήσετε σε αεροστεγές δοχείο για ένα έτος.

Μέντα

Άλλο ένα βότανο με πολλές θεραπευτικές ιδιότητες και απαραίτητο συστατικό στα καλοκαιρινά mojito! Η μέντα πάει παντού και κάνει εξαιρετικό έργο. Διαβάστε περισσότερα εδώ.
Η μέντα αγαπάει τη σκιά περισσότερο από τον ήλιο, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει πως πρέπει να τη περιορίσετε στο υπόγειο του σπιτιού σας. Αποφύγετε να βάλετε τη γλάστρα σε σημείο όπου τα βλέπει ο ήλιος για πολλές ώρες. Έχει και αυτή την τάση να εξαπλώνεται ραγδαία. Αν τη φυτέψετε σε κήπο βάλτε τη πρώτα σε γλάστρα και έπειτα φυτέψτε όλη τη γλάστρα στο χώμα. Με αυτό τον τρόπο θα την αποτρέψετε να πνίξει τον κήπο σας και τα γειτονικά της φυτά.

Μαϊντανός
Ο μαϊντανός είναι must σχεδόν σε κάθε συνταγή φαγητού και αν δε μπαίνει στο φαγητό θα μπαίνει σίγουρα σαν διακόσμηση του πιάτου. Έχει ανοσοενισχυτική δράση και περισσότερη βιταμίνη C από το πορτοκάλι. Μασουλήστε και καταπιείτε λίγο μαϊντανό αν έχετε φάει σκόρδο ή απλά μυρίζει η αναπνοή σας. Η χλωροφύλλη που περιέχει σε μεγάλη ποσότητα λειτουργεί σαν αποσμητικό. 
Χρειάζεται υγρό χώμα και αρκετό ηλιακό φως. Προμηθεύετε τον συχνά με λίπασμα. Αν θέλετε να τον διατηρήσετε προτιμήστε να τον καταψύξετε και όχι να τον αποξηράνετε.

 

Δενδρολίβανο

Πολύτιμο βότανο στη κουζίνα αλλά και το "πράσινο" φαρμακείο. Διαβάστε περισσότερα για τις φυσικές του ιδιότητες εδώ και μάθετε να φτιάχνετε εκχύλισμα από δενδρολίβανο εδώ.
Το δένδρολίβανο προτιμά το αμμώδες έδαφος και λατρεύει τον ήλιο. Μπορεί να λιάζεται με τις ώρες. Προτιμήστε να αγοράσετε έτοιμα φυτά και να μη το σπείρετε γιατί μεγαλώνει με πολύ αργό ρυθμό. Μπορείτε να αποξηράνετε τις βελόνες ή να τις καταψύξετε. Διατηρούνται το ίδιο καλά.

Φασκόμηλο

Υπάρχει ένα παλιό αγγλικό ρητό που λέει: "Why should anyone die who has sage in their garden?", και αυτό δεν απέχει πολύ από την αλήθεια. Η επιστημονική του ονομασία είναι Salvia officinalis, με το πρώτο συνθετικό να προέρχεται από τη λατινική λέξη "salve" που σημαίνει "σωτηρία". Το φασκόμηλο έχει αντισηπτική, στυπτική και κατευναστική δράση. Είναι χρήσιμο ως αντιβηχικό, σε πονοκεφάλους, διάρροιες, κράμπες, κρυώματα, υπερβολική εφίδρωση, εξάψεις (εμμηνόπαυση), κατάθλιψη και διαταραχές άγχους, δερματοπάθειες, καθώς και σε αιμορραγίες. Επιπλέον ξεπλένουμε τα μαλλιά με αφέψημα από φασκόμηλο σε περίπτωση πιτυρίδας, ξηροδερμίας ή λιπαρότητας. Η χρήση που ίσως δε γνωρίζετε είναι ο απογαλακτισμός του νεογνού. Διακόπτει τη παραγωγή γάλακτος από το μαζικό αδένα.
Χρειάζεται αρκετό ήλιο και σχετικά ξηρό έδαφος (καλή αποστράγγιση), είτε βρίσκεται σε γλάστρα είτε στο έδαφος. Το μαζεύουμε πριν ανθίσει (Ιούνιο), φτιάχνουμε ματσάκια και το κρεμάμε ανάποδα σε σκιερό μέρος να ξεραθεί. Έπειτα το αποθηκεύουμε σε αεροστεγές δοχείο και το χρησιμοποιούμε κατά βούληση.

Θυμάρι

Είναι ένα εξαιρετικό αντιοξειδωτικό βότανο με θαυμάσια γεύση στη μαγειρική. Επιπλέον είναι αντισηπτικό και είναι πολύ βοηθητικό ως αφέψημα για τη θεραπεία του κρυώματος. Μη το χρησιμοποιείτε σε περίπτωση εγκυμοσύνης.
Το φυτεύουμε σε ελαφρύ έδαφος, καλά αποστραγγιζόμενο. Χρειάζεται και αυτό τον ήλιο του. Κάνουμε την ίδια διαδικασία για τη συλλογή του όπως και με το φασκόμηλο.

Credits: organicgardening

Learn more »

Γανόδερμα είναι το όνομα που δόθηκε σε ένα είδος μανιταριού, το οποίο φυτρώνει στο φλοιό των δέντρων. Η ονομασία είναι ελληνικότατη και προέρχεται από το ρήμα "γανῶ" και "δέρμα", που σημαίνει (προφανώς) "λαμπερό δέρμα". Χαρακτηρίστηκε έτσι γιατί έχει λείο και λαμπερό καπάκι. Υπάρχουν περίπου 200 είδη από το συγκεκριμένο μύκητα με βασικότερα τα εξής: Ganoderma applanatum, Ganoderma lucidum, Ganoderma philippii και Ganoderma tsugae. Όλα τα παραπάνω ανήκουν στην ευρύτερη φυτική οικογένεια Ganodermataceae. Το βρίσκουμε στη Κίνα (με το όνομα ling zhi), στην Ιαπωνία (με το όνομα reishi), στη Taiwan, στις ΗΠΑ (ως ganoderma) και σε αρκετές ακόμα τροπικές περιοχές. Από το 1970 άρχισε να καλλιεργείται και συστηματικά στην Κίνα και την Ιαπωνία και μετέπειτα σε άλλες περιοχές του κόσμου.

Χρησιμοποιείται στη κινέζικη και ιαπωνική ιατρική για πάνω από 4.000 χρόνια. Αυτός ο μύκητας, που είναι εδώδιμος στην ασιατική κουζίνα, θεωρείται πως έχει θαυματουργές θεραπευτικές ιδιότητες και τα τελευταία χρόνια έχει γίνει πολύ δημοφιλής στους κύκλους των ανθρώπων που ψάχνουν εναλλακτικές θεραπείες.

Ενεργά συστατικά
Ο μύκητας γανόδερμα βρίσκεται στη φύση σε διάφορα χρώματα, μαύρο, κόκκινο, μωβ, μπλε, λευκό και κίτρινο. Οι κόκκινες (Red Reishi) και μαύρες ποικιλίες έχουν τη μεγαλύτερη θεραπευτική ωφέλεια. Οι εργαστηριακές αναλύσεις έχουν δείξει πως τα ενεργά συστατικά του είναι τα εξής:

Υδατοδιαλυτοί πολυσακχαρίτες
Αμινοξέα
Πρωτεΐνες
Φυτικές ίνες
Αλκαλοειδή
Βιταμίνες
Ανόργανα άλατα
Λιπαρά οξέα
Στερόλες
Ένζυμα (λυσοζύμη, δισμουτάση του υπεροξειδίου κτλ.)
Τριτερπένια και τριτερπενοειδή, τα οποία είναι υπεύθυνα για τη πικρή γεύση του μανιταριού
Οργανικό γερμάνιο (Ge)· ένα σπάνιο ημιμεταλλικό στοιχείο.

Το γανόδερμα περιέχει τη μεγαλύτερη ποσότητα οργανικού γερμανίου από οποιοδήποτε άλλο τρόφιμο στο πλανήτη (700 - 2000 ppm). Άλλες πηγές οργανικού γερμανίου είναι το σκόρδο, το ginseng και το νεροκάρδαμο, ενώ ανευρίσκεται και στο νερό από μερικές πηγές.

Από τα παραπάνω συστατικά οι πολυσακχαρίτες είναι το πιο πολύτιμο στοιχείο, το οποίο του προσδίδει τις εξαιρετικές αντιϋπερτασικές, αντικαρκινικές και ανοσοενισχυτικές ιδιότητες. Τα τριτερπένια παρέχουν αντιισταμινικές ιδιότητες, βελτιώνουν την ηπατική λειτουργία και την οξυγόνωση του οργανισμού. Το οργανικό γερμάνιο έχει συνδεθεί με αντικαρκινική, αντιοξειδωτική και ανοσοενισχυτική δράση ενώ παράλληλα διπλασιάζει τη χωρητικότητα των ερυθροκυττάρων, με αποτέλεσμα να μεταφέρουν περισσότερο οξυγόνο στους ιστούς. Τα ένζυμα δρουν σαν αντιοξειδωτικά, καταπολεμώντας τις ελεύθερες ρίζες.


Θεραπευτικές ιδιότητες
Οι θεραπευτικές ιδιότητες του μανιταριού ήταν περικυκλωμένες από ένα πέπλο μυστηρίου στην αρχαία Κίνα, όπου και πρωτοανακαλύφθηκε. Το ονόμαζαν "υπερφυσικό βότανο" γιατί, πέρα από τις εξαιρετικές θεραπευτικές του ιδιότητες, η χρήση του σε οποιαδήποτε ποσότητα ή συχνότητα δε παρουσιάζει καμία απολύτως παρενέργεια. Τη σημερινή εποχή, με τη βοήθεια της τεχνολογίας και της επιστήμης, οι θεραπευτικές ιδιότητες του γανοδέρματος αποδίδονται στα 250 και πλέον ενεργά συστατικά του. Έχει γίνει αντικείμενο εντατικής μελέτης και ερευνών σε παγκόσμιο επίπεδο. Οι καταναλωτές το ευνοούν κυρίως για τις μοναδικές αντιοξειδωτικές και αποτοξινωτικές του ιδιότητες.

Μπορείτε να φανταστείτε τον οργανισμό σας να στερείται πλήρως τοξινών, στρεσσογόνων ερεθισμάτων, γήρανσης και ασθενειών, ενώ να είναι γεμάτο από ενέργεια και με ένα ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα;

Όλα τα παραπάνω υπόσχεται το γανόδερμα. Για την ακρίβεια βάζει "κάθε κατεργάρη στον πάγκο του" μέσα στον οργανισμό, προϋπόθεση απαραίτητη για την εύρυθμη του λειτουργία και την απουσία κάθε νόσου. Πιο αναλυτικά:
Έχει αποδεδειγμένα αντιγηραντικές ιδιότητες, προάγει τη μακροζωία αλλά και την ευζωία.
Αποτοξινώνει τον οργανισμό και συμβάλλει στη κυτταρική αναζωογόνηση, που οδηγεί σε νεανικό δέρμα και σε ένα πιο υγιές σώμα.
Ενδυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα μέσω των πολυσακχαριτών που περιέχει.
Συμβάλλει θετικά στη μείωση της χοληστερίνης του αίματος.
Μπορεί να σταθεί πολύτιμος σύμμαχος στη μάχη κατά του καρκίνου. Τα συστατικά του μανιταριού μπορούν να εξολοθρεύσουν τα καρκινικά κύτταρα, καθώς επίσης να ενισχύσουν τη δράση των μακροφάγων και των Τ-λεμφοκυττάρων.
Βοηθά τον οργανισμό να αντισταθεί στην ανάπτυξη νόσων του εγκεφάλου αλλά και της στεφανιαίας νόσου.
Βελτιώνει τη περιφερική κυκλοφορία του αίματος.
Διατηρεί ή και αυξάνει το βασικό μεταβολισμό.
Έχει αντιαλλεργική δράση.
Προστατεύει ζωτικά όργανα, όπως το ήπαρ και το έντερο.
Προάγει την υγεία του αναπνευστικού συστήματος. Ιδιαίτερα σε άτομα με επιβαρρυμένο ιστορικό, άσθματος ή χρόνιας βρογχίτιδας, η τακτική χρήση του γανοδέρματος μπορεί να είναι ιδιαίτερα ωφέλιμη. Επιπλέον, με τη συνολική βελτίωση της υγείας του οργανισμού, τα περιστατικά γρίπης και κρυολογήματος μειώνονται αισθητά.
Έχει αποδειχτεί πως η χρήση του είναι ωφέλιμη σε άτομα που πάσχουν από υπέρταση ή διαταραχές της πήξης του αίματος. Για την ακρίβεια δρα σαν τη γνωστή μας ασπιρίνη, δίχως όμως τις παρενέργειες της.
Δίνει ενέργεια στον οργανισμό και ενισχύει την αντοχή.
Εξισορροπεί τα επίπεδα σακχάρου και τριγλυκεριδίων στο αίμα. Βελτιώνει το μεταβολισμό της γλυκόζης από το ήπαρ αλλά και τη περιφερική αξιοποίηση της από τους ιστούς. Παράλληλα αυξάνει τα επίπεδα της ινσουλίνης που κυκλοφορεί στο αίμα, εξισορροπώντας έτσι το σάκχαρο και αναγεννώντας ελπίδες στη μάχη κατά του διαβήτη.
Του προσδίδονται ηρεμιστικές και χαλαρωτικές ιδιότητες, ενώ παράλληλα πιστεύεται πως τονώνει την οξύτητα του νου αλλά και τη συγκέντρωση. Η συστηματική χρήση του ευνοεί τον ύπνο και τη ξεκούραση.
Μελετάται η θετική επίδραση του σε χρόνιες και φλεγμονώδεις παθήσεις, όπως η αρθρίτιδα.
Δεν παρουσιάζει καμία παρενέργεια, ανεξάρτητα από τη δοσολογία και το χρόνο χορήγησης. 
Επιπλέον είναι γνωστό πως οξυγονώνει το σώμα, γεγονός που ευνοεί τη καλή λειτουργία του εγκεφάλου. Κάπως έτσι εξηγείται η διαύγεια πνεύματος που απλόχερα χαρίζει σε αυτούς που το έχουν υιοθετήσει στη διατροφή τους. Η καλή οξυγόνωση ευνοεί και το μυοσκελετικό σύστημα, χαρίζοντας αντοχή και ευλυγισία.

Αντικαρκινικές ιδιότητες

Βασιζόμενοι στη παραδοσιακή κινέζικη ιατρική και στην ευρεία χρήση του γανοδέρματος ενάντια σε νόσους, η εμφάνιση των οποίων σχετίζόταν με την ελαττωμένη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος, ερευνητές από τις ΗΠΑ χρησιμοποίησαν εκχύλισμα από γανόδερμα σε καρκινικά κύτταρα από το παχύ έντερο. Αποτέλεσμα ήταν η σημαντική συρρίκνωση του όγκου αλλά και η διακοπή του πολλαπλασιασμού των καρκινικών κυττάρων (περιοδικό "Experimental Oncology", τεύχος Μαρτίου 2006).

Πως το χρησιμοποιώ;
Τη σημερινή εποχή σκευάσματα με γανόδερμα ξεπετάγονται σαν τα "μανιτάρια". Θα το βρείτε με τη μορφή τσαγιού ή καφέ σε φαρμακεία και καταστήματα με είδη υγιεινής διατροφής. Τα αποτελέσματα από τη κατανάλωση του γανοδέρματος αρχίζουν να γίνονται αισθητά από τις πρώτες 30 ημέρες λήψης, ενώ τις υπόλοιπες εβδομάδες και μήνες ο οργανισμός περνάει από τα στάδια της αποτοξίνωσης, της ρύθμισης και της τελικής αναδόμησης. Μπορείτε να το λαμβάνετε εφ'όρου ζωής, χωρίς καμία απολύτως αντένδειξη.

Επιπλέον το εκχύλισμα από γανόδερμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε καλλυντικές παρασκευές, κρέμες και αλοιφές, με σκοπό να καταπολεμήσει την ακμή και τις ατέλειες στο πρόσωπο όπως ουλές, πανάδες και λεπτές γραμμές.
Αν επιθυμείτε να προχωρήσετε στη λήψη του γανοδέρματος απευθυνθείτε στον ιατρό σας για περαιτέρω πληροφορίες.

Credits: ganoderma, Reishi.com, sooperarticles, livestrong, ehow

Learn more »

Η καμφορά είναι μια λευκή, κηρώδης, κρυσταλλική ουσία που παράγεται από το φυτό Cinnamonum camphora ή αλλιώς καμφορά η αυθεντική. Υπάρχει και η καμφορά του Borneo, που προέρχεται από το φυτό Dryobalanops camphora, η οποία είναι σχετικά άγνωστη στη Δύση αλλά εκτιμάται πολύ στις χώρες της Ασίας και της Ινδονησίας.

Το έλαιο της καμφοράς χρησιμοποιήθηκε για χιλιάδες χρόνια στη παραδοσιακή κινέζικη ιατρική, στη λατρευτική ζωή αλλά και στη περιποίηση των νεκρών. Ο Marco Polo το 13ο αιώνα του έκανε ιδιαίτερη μνεία και το 1571 ο πορτογάλος ποιητής Luís de Camões το χαρακτήρισε ως "βάλσαμο για κάθε ασθένεια". Στην Ινδία το φυτό αποκαλείται kapoor, σανσκριτικά karpūra, και καίγεται σαν προσφορά στους θεούς σε εορτές και τελετές. Η λέξη καμφορά προέρχεται από την Αράβικη al-Kafur που σημαίνει κιμωλία, λόγω της λευκότητας της.

About the Plant
Το βοτανικό όνομα του δέντρου της καμφοράς είναι Cinnamonum camphora και ανήκει στην οικογένεια των Lauraceae. Φύεται σε διάφορες περιοχές της Ασίας όπως Κίνα, Ιαπωνία, Vietnam, Taiwan, Sri Lanka και την ευρύτερη Άπω Ανατολή.
Είναι ένα αειθαλές δέντρο που αναπτύσσεται με πολύ αργό ρυθμό, φτάνει σε πολύ μεγάλο ύψος (15-30 μέτρα) και πλάτος, έχει πυκνή διακλάδωση και ρίζωμα, παράγει μικρά λευκά άνθη και κόκκινους καρπούς που μοιάζουν με μούρα. Δείτε τις παρακάτω φωτογραφίες.

Μπορεί να ευδοκιμήσει σε υποτροπικές περιοχές και σήμερα καλλιεργείται συστηματικά στην Ινδία, την νοτιοανατολική Ευρώπη, την Αίγυπτο, τη California και Florida των ΗΠΑ και στην Αργεντινή. Μερικοί καλλιεργητές υποστηρίζουν πως το δέντρο δε μπορεί να δώσει ικανή παραγωγή αν δεν έχει φτάσει στην ηλικία των 50 ετών. Δηλαδή αν σκοπεύετε να ασχοληθείτε με τη γεωργία μη το θεωρήσετε σαν μια καλή επένδυση που θα αποφέρει άμεσα κέρδος.

Παραγωγή καμφοράς
Για να παραχθεί η καμφορά με τη μορφή κρυστάλλων τα φύλλα και ο φλοιός υπόκεινται σε επεξεργασία που περιλαμβάνει απόσταξη. Ο χημικός τύπος της καμφοράς είναι C₁₀H₁₆O. Η καμφορά είναι ιδιαίτερα πτητική ουσία που αναβλύζει άρωμα ακόμα και σε χαμηλές θερμοκρασίες.
Το 1903 ο Gustaf Komppa συνέθεσε τεχνητά τη χημική σύσταση της καμφοράς στο εργαστήριο και η βιομηχανική παραγωγή άρχισε εντατικά το 1907. Τα περισσότερα προϊόντα του εμπορίου που περιλαμβάνουν καμφορά στα συστατικά τους χρησιμοποιούν τη συνθετική μορφή που παράγεται εργαστηριακά, κυρίως από τερεβινθέλαιο, και όχι την original ουσία από το ομώνυμο φυτό. Χρησιμοποιείται επίσης στη παραγωγή πληθώρας βιομηχανικών προϊόντων, όπως χρώματα και βερνίκια, πλαστικά και εκρηκτικά. Επίσης είναι γνωστό για την ιδιότητα του να απωθεί μερικά έντομα, όπως το σαράκι του ξύλου.

Ιατρικό ενδιαφέρον
Το καμφορέλαιο είναι γνωστό εδώ και αιώνες για τις αναλγητικές, αντιφλεγμονώδεις και αντισπασμωδικές του ιδιότητες. Τα χημικά συστατικά και η δραστική του ουσία ανήκουν στην οικογένεια των τερπενοειδών. Έχει δυνατό και χαρακτηριστικό άρωμα. Είναι ήπιο αντισηπτικό, ερεθιστικό σε τοπική εφαρμογή και μπορεί να αναισθητοποιήσει τα περιφερικά νεύρα. Δεν απορροφάται από τους βλεννογόνους ιστούς αλλά στον υποδόριο ιστό. Μέσα στο σώμα δεσμεύεται από το γλυκουρονικό οξύ και σε αυτή τη μορφή αποβάλλεται με τα ούρα. Πειράματα σε βατράχους έδειξαν πως μπορεί να προκαλέσει παράλυση, ενώ στον άνθρωπο μπορεί να προκαλέσει νευρολογικά συμπτώματα και σπασμούς, λόγω της επίδρασης του στο κεντρικό νευρικό σύστημα. Ερεθίζει το εγκεφαλικό κέντρο της διανόησης και αντίστροφα, σε περιπτώσεις νευρικής ανησυχίας, ηρεμεί και χαλαρώνει τα νεύρα. Οι επιστημονικές απόψεις διίστανται σχετικά με την επίδραση της καμφοράς στην αρτηριακή πίεση του αίματος. Τέλος υπάρχει η εσφαλμένη φήμη πως το καμφορέλαιο αποτρέπει τη μετάδοση των λοιμωδών νόσων.
Χορηγείται κυριώς τοπικά αλλά και εσωτερικά (εισπνοές, ενδοδερμικά, ενδομυικά ή από του στόματος) για να καταπραϋνθούν τα συμπτώματα της υστερίας, της νευραλγίας και της νευρικότητας, σε περιπτώσεις σοβαρής διάρροιας, ρευματισμών αλλά και σε πολλές φλεγμονώδεις καταστάσεις. Μερικές φορές χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με μενθόλη και άλλες ουσίες για να θεραπευθεί η καρδιακή ανεπάρκεια. Σε μεγάλες δόσεις είναι δηλητηριώδες και θα πρέπει να χρησιμοποιείται με σύνεση από καρδιολογικούς ασθενείς.
Οι άνθρωποι τη χρησιμοποιούν τοπικά για να ανακουφιστούν από πόνους, κνησμό και πνευμονικές παθήσεις. Η καμφορά έχει την ιδιότητα να αυξάνει τη ροή αίματος τοπικά στη περιοχή όπου εφαρμόζεται και ερεθίζει τις νευρικές απολήξεις. Με αυτό το μηχανισμό μειώνεται ο πόνος και το οίδημα. Επίσης έχει μυκητοκτόνο δράση και χρησιμοποιείται για τη θεραπεία από μύκητες των ποδιών, μολύνσεις των νυχιών, μυρμηγκιές, έρπη των χειλέων και ανακούφιση από αιμορροΐδες και οστεοαρθρίτιδα. Μερικοί κάνουν επάλειψη στο θώρακα ή εισπνοές για να ανακουφιστούν από το βήχα και άλλες πνευμονικές παθήσεις.

Πως τη χρησιμοποιώ;
Φτιάξτε ή χρησιμοποιήστε σκευάσματα από το εμπόριο που περιέχουν καμφορά σε:

1. Βήχα και αναπνευστικές παθήσεις, επαλείφωντας τοπικά το θώρακα
2. Ρευστοποίηση εκκρίσεων, κάνοντας εισπνοές εώς 3 φορές ημερησίως
3. Δερματικό ερεθισμό ή κνησμό, εφαρμόζωντας τοπικά στις πάσχουσες περιοχές
4. Άλγος και αρθρίτιδα, εφαρμόζωντας τοπικά στους μύες και τις αρθρώσεις που πονούν
5. Τσιμπήματα και δήγματα εντόμων, με ειδικά σκευάσματα του εμπορίου ή χειροποίητα
6. Προτείνεται ακόμα σαν συστατικό σε κρέμες για τη θεραπείας της ακμής.

Αν θέλετε να φτιάξετε κρέμα ή αλοιφή καμφοράς φροντίστε η συγκέντρωση να παραμείνει μεταξύ 3 - 5%.

Προφυλάξεις χρήσης και αντενδείξεις

Τα σκευάσματα που περιέχουν καμφορά σε χαμηλή συγκέντρωση θεωρούνται ασφαλή για τους περισσότερους ενήλικες. Επίσης θεωρείται ασφαλής η εισπνοή μικρών ποσοτήτων, ως μέρος αρωματοθεραπείας, πάντα κάτω από την επίβλεψη κάποιου ειδικού. Ένα κουταλάκι του γλυκού καμφορά σε 1 lt νερό θεωρείται ασφαλής δοσολογία.
Αποφύγετε τη χρήση της καμφοράς, ή σκευασμάτων που τη περιέχουν, σε παιδιά. Φυλάγετε τα σκευάσματα ή το έλαιο καμφοράς μακριά τους. Μη τη χρησιμοποιείτε κατά την εγκυμοσύνη και τη γαλουχία. Μη χρησιμοποιείτε αδιάλυτο έλαιο καμφοράς απευθείας στο δέρμα ή έτοιμες αλοιφές που περιέχουν περισσότερο από 10-12% καμφορά. Ποτέ μη θερμαίνετε σκευάσματα που περιέχουν καμφορά σε φούρνο μικροκυμάτων. Μπορεί να προκληθεί έκρηξη που οδηγεί σε εγκαύματα. Δε πρέπει ποτέ να εφαρμόζεται σε τραύματα, πληγές ή σε ανοικτό δέρμα γιατί έτσι εισέρχεται ταχέως στον οργανισμό και φτάνει σε υψηλή συγκέντρωση που μπορεί να προκαλέσει δηλητηρίαση.
Η εσωτερική λήψη της καμφοράς είναι πολύ επικίνδυνη πρακτική και πρέπει να αποφεύγεται σε κάθε περίπτωση χωρίς την επίβλεψη ειδικού. Μπορεί να προκληθεί ακόμα και θάνατος. Τα συμπτώματα αναπτύσσονται ταχέως (από 5 εώς 60 λεπτά) και περιλαμβάνουν κάψιμο στο στόμα και τον οισοφάγο, ναυτία και εμετός. Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο αναζητήστε επειγόντως ιατρική βοήθεια.
Η δηλητηρίαση από εσωτερική κατανάλωση μεγάλης ποσότητας καμφοράς συμβαίνει όταν καταναλωθεί αυτούσιο το έλαιο ή κάποιο σκεύασμα που περιέχει καμφορά, όπως κάποια κρέμα ή αλοιφή, ή όταν χρησιμοποιείται πολύ συχνά και σε μεγάλη έκταση του σώματος.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την ασφάλεια και τις αντενδείξεις χρήσης της καμφοράς απευθυνθείτε στον ιατρό σας.

Credits: ygeiaonline, botanical, webmd, wisegeek, soni, wikipedia

Learn more »

Πολυαγαπημένη λεβάντα. Το αιθέριο έλαιο της λεβάντας δεν είναι το μοναδικό μέσο με το οποίο μπορούμε να εκμεταλλευτούμε τις φυσικές ιδιότητες του μοναδικού αυτού φυτού.

Μπορούμε επίσης να εκχυλίσουμε τα άνθη σε κάποιο έλαιο βάσης και να φτιάξουμε λάδι λεβάντας, το οποίο θα χρησιμοποιήσουμε στις παρασκευές μας. Το λάδι λεβάντας μπορεί να προστεθεί πρακτικά παντού. Είναι ήπιο αντισηπτικό, έντονα αρωματικό και έχει καλές ενυδατικές ιδιότητες. Είναι ένα απαλό λάδι που μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε παρασκευές για βρέφη. Θα σας δώσω λοιπόν τη σπιτική εκδοχή για όσους έχετε πρόσβαση σε άνθη λεβάντας και δεν επιθυμείτε να πληρώσετε για να αγοράσετε το αιθέριο έλαιο.
Η παρασκευή του γίνεται εύκολα και δεν απαιτεί μεγάλο χρόνο εκχύλισης. Το λάδι που προκύπτει διατηρεί τις θεραπευτικές ιδιότητες αλλά και το απίθανο άρωμα της λεβάντας. Θα σας δώσω δύο μεθόδους.

Μέθοδος 1
Θα χρειαστείτε:

1. Φρέσκα άνθη λεβάντας
2. Έλαιο βάσης (ελαιολαδο, jojoba, αμύγδαλο, σταφυλοκουκουτσέλαιο ή άλλο)
3. Βάζο με καπάκι
4. Σουρωτήρι

Η λέξη - κλειδί στη παρασκευή του λαδιού λεβάντας είναι η θερμότητα. Είναι μια διαδικασία που καλό είναι να γίνεται το καλοκαίρι, οπότε το κλίμα είναι θερμό και η ηλιοφάνεια εκτεταμένη. Αλλά και το χειμώνα μπορούμε να την ολοκληρώσουμε με τη βοήθεια της ενέργειας και του ζεστού νερού.

Αφαιρέστε τα άνθη της λεβάντας από τα κοτσάνια χρησιμοποιώντας τον αντίχειρα και το δείκτη του χεριού σας, με κίνηση με ίδια φορά με αυτή που φύονται τα άνθη.

Γεμίστε το βάζο μέχρι επάνω με τα φρέσκα άνθη και συμπληρώστε ελαιόλαδο να καλυφθούν καλά. Σφραγίστε με το καπάκι. Αφήστε το βάζο στον ήλιο για μιά εβδομάδα, ανακινώντας το καλά ανά 12 ώρες.

Μόλις παρέλθει ο απαιτούμενος χρόνος σουρώστε το μίγμα με το σουρωτήρι. Πιέστε καλά τα άνθη που θα απομείνουν στο σουρωτήρι με ένα κουτάλι ώστε να πάρετε όλο το λάδι.

Βάλτε το λάδι μέσα σε ένα σκουρόχρωμο, καθαρό και αποστειρωμένο βάζο και αποθηκεύστε το σε δροσερό και σκιερό μέρος. Θα διατηρηθεί για 3 εώς 6 μήνες. Στο ψυγείο θα διατηρηθεί εώς και 12 μήνες.

Σημειώσεις
Αν θέλετε να αυξήσετε τη "δύναμη" του ελαίου μπορείτε να επαναλάβετε τη διαδικασία. Ξαναβάλτε το εκχυλισμένο λάδι πίσω στο αρχικό βάζο και προσθέστε ξανά φρέσκα άνθη. Αφήστε το ξανά στον ήλιο για 3-7 μέρες και έπειτα σουρώστε το.
Αν ο καιρός είναι κρύος θα χρειαστεί να κάνετε τη διαδικασία μέσα σε bain marie. Βάλτε μέσα στο bain marie το βάζο με το λάδι και τα άνθη και θερμάνετε το νερό, σε σημείο που να αντέχει το χέρι σας. Κλείστε το μάτι της κουζίνας και αφήστε το επάνω. Θερμαίνετε το 1-2 φορές την ημέρα (όχι συνεχόμενα) για όσο χρόνο χρειάζεται να ολοκληρωθεί η διαδικασία (3-7 ημέρες).

Πολλές πηγές αναφέρουν οτί η διαδικασία μπορεί να ολοκληρωθεί μόλις σε 2 ημέρες. Το αποτέλεσμα αυτών των μεθόδων είναι ένα λάδι με πολύ ήπιο άρωμα λεβάντας και όχι πλήρως εκχυλισμένο. Η διαδικασία χρειάζεται χρόνο τουλάχιστον 7 ημερών για να ολοκληρωθεί. Στην περίπτωση δε που χρησιμοποιήσετε ελαιόλαδο το άρωμα του τελικού προϊόντος μπορεί να μη παραπέμπει σε λεβάντα, μιας και αυτό έχει ήδη ιδιαίτερη και έντονη οσμή. Αν σας ενοχλεί η μυρωδιά του ελαιολάδου αντικαταστήστε το με jojoba ή αμυγδαλέλαιο.
Στο τέλος του άρθρου θα βρείτε ένα video (about.com) που εξηγεί τη διαδικασία με τη πρώτη μέθοδο.

Μέθοδος 2
Η δεύτερη μέθοδος που θα σας παρουσιάσω θεωρώ πως είναι η καλύτερη και η γρηγορότερη. Περιλαμβάνει γουδί, μέσα στο οποίο θα κοπανίσουμε τα άνθη της λεβάντας, ώστε να απελευθερωθεί το αιθέριο έλαιο και τα υπόλοιπα ευεργετικά συστατικά της απευθείας μέσα στο λάδι. Επιπρόσθετα δεν χρησιμοποιούμε θερμότητα που μπορεί να βλάψει τα συστατικά του φυτού.
Θα χρειαστείτε:

1. Φρέσκα άνθη λεβάντας
2. Έλαιο βάσης (ελαιολαδο, jojoba, αμύγδαλο ή άλλο)
3. Βάζο με καπάκι
4. Γουδί
5. Σουρωτήρι

Αφαιρέστε τα άνθη της λεβάντας από τα κοτσάνια χρησιμοποιώντας τον αντίχειρα και το δείκτη του χεριού σας, με κίνηση με ίδια φορά με αυτή που φύονται τα άνθη.

Τοποθετήστε τα άνθη μέσα σε ένα μεγάλο γουδί και προσθέστε έλαιο βάσης να τα καλύψει εντελώς.

Προσωπικά προτιμώ το jojoba γιατί έχει ήπια οσμή που επιτρέπει τα άρωμα της λεβάντας να κυριαρχήσει και είναι και πολύ ευεργετικό για το δέρμα.

Κοπανίστε τα άνθη μαζί με το λάδι για αρκετή ώρα, 15-30 λεπτά. Όσο πιο πολλή ώρα δουλέψετε το μίγμα τόσο περισσότερα συστατικά θα απελευθερωθούν.

Προσθέστε και άλλο λάδι μέσα στο μίγμα ώστε να γεμίσει το γουδί κατά τα ⅔. Καλύψτε το γουδί με μεμβράνη και αφήστε το να σταθεί για δύο ημέρες τουλάχιστον.
Μόλις παρέλθει το απαιτούμενο διήμερο σουρώστε το μίγμα με σουρωτήρι ή λεπτό ύφασμα. Πιέστε με κουτάλι τα άνθη, αν χρησιμοποιήσετε σουρωτήρι, ή στίψτε το ύφασμα για να πάρετε όλο το λάδι που θα απομείνει.
Βάλτε το λάδι μέσα σε ένα καθαρό και αποστειρωμένο σκουρόχρωμο βάζο και αποθηκεύστε το σε δροσερό και σκιερό μέρος. Θα διατηρηθεί για 3 εώς 6 μήνες. Στο ψυγείο θα διατηρηθεί εώς και 12 μήνες.

Learn more »