Με τη γενική ανησυχία που επικρατεί όσον αφορά τα προϊόντα προσωπικής φροντίδας, έχουν μπει στο στόχαστρο με τη σειρά τους και τα αντιηλιακά προϊόντα. Όλοι μας ψάχνουμε υγιεινές εναλλακτικές σε όλα τα επίπεδα. Όμως ας σκεφτούμε για ένα λεπτό και ας αναρρωτηθούμε: Μέχρι που φτάνουν τα όρια του χειροποίητου; Είναι όλα τα σπιτικά προϊόντα πραγματικά αποτελεσματικά; Μήπως είναι καλύτερο να αφήσουμε μερικά πράγματα όπως έχουν;

Ο ήλιος πλέον δεν αστειεύεται. Δε ξέρω αν φταίει η τρύπα του όζοντος, το φαινόμενο του θερμοκηπίου ή οι εξωγήινοι. Καλό είναι να μη παίζουμε με την υγεία μας γιατί τα κρούσματα καρκίνου του δέρματος είναι πλέον πολλά. Είναι άλλο θέμα να φτιάξουμε μια σπιτική ενυδατική κρέμα ή ένα χειροποίητο σαπούνι με αγνά υλικά ή τυρί και γιαούρτι, που θα μας κάνει μόνο καλό, και άλλο να εμπιστευόμαστε τυφλά τον οποιονδήποτε άγνωστο που ανήρτησε μια συνταγή για χειροποίητο αντιηλιακό στο διαδίκτυο, που ίσως μας στοιχίσει τελικά πολύ ακριβά.

Αντιηλιακή επιστήμη
Η παρασκευή αντιηλιακών προϊόντων στο σπίτι δεν είναι, κατά τη ταπεινή μου άποψη, μια τόσο καλή ιδέα. Όταν παρασκευάζουμε αντιηλιακό δε ρίχνουμε απλά τα υλικά σε ένα μπωλ και ανακατεύουμε με ένα κουτάλι. Δεν είναι τόσο απλό.
Σε ένα αντιηλιακό προϊόν υπάρχουν οι εξής παράμετροι: SPF ή δείκτης αντιηλιακής προστασίας, αδιαβροχότητα και υποαλλεργικότητα. Αυτές οι παράμετροι δυστυχώς δε μπορούν να προσδιοριστούν ή και να επιτευχθούν στο σπίτι αλλά μόνο στο εργαστήριο με διάφορες εξειδικευμένες μετρήσεις και εξοπλισμό.
Συνταγές θα βρείτε αμέτρητες, κυρίως στο internet. Η πλειονότητα τους έχουν για συστατικά λάδι καρύδας, βούτυρο shea, μερικά ακόμη λάδια, αιθέρια έλαια και, last but not least, οξείδιο του τιτανίου και οξείδιο του ψευδαργύρου, τα οποία έχουν την ιδιότητα να μπλοκάρουν φυσικά τη UV ακτινοβολία. Λειτουργούν όμως; Μπορεί το σπιτικό αντιηλιακό να μας προστατέψει επαρκώς; Οι απόψεις διίστανται.

Στο δια ταύτα
Ας υποθέσουμε πως έχετε βρει μια "αξιόπιστη" συνταγή, έχετε βρει και τις πρώτες ύλες και ξεκινάτε με τη παρασκευή του αντιηλιακού προϊόντος. Το βασικό πρόβλημα είναι πως κανείς δε μπορεί να πει με βεβαιότητα τι δείκτη προστασίας θα έχει το αντιηλιακό που μόλις παρασκευάσατε. 2; 5; 10; 20; 0; Αν μια συνταγή σας δώσει συγκεκριμένο αριθμό SPF κατά 99% πρόκειται για ανακρίβεια, παρόλο που υπάρχουν ορισμένα site που ισχυρίζονται οτί υπάρχει τρόπος προσδιορισμού.

Το επόμενο πρόβλημα που θα αντιμετωπίσετε είναι να καταφέρετε να αναμίξετε τελείως τις "σκόνες", οξείδιο του τιτανίου και οξείδιο του ψευδαργύρου, με τα υπόλοιπα συστατικά της συνταγής. Δυστυχώς μάλλον δε θα το καταφέρετε. Υπάρχουν ειδικά μηχανήματα που ονομάζονται "ομογενοποιητές" και κάνουν αυτή ακριβώς τη δουλειά· αναμιγνύουν σε υψηλότατες ταχύτητες και πίεση τα επιμέρους συστατικά, στη προκειμένη περίπτωση τα μόρια του οξειδίου του τιτανίου και του ψευδαργύρου, ώστε να ομογενοποιηθούν με την υδατική ή τη λιπαρή φάση του προϊόντος. Και επειδή, πάλι δυστυχώς, δεν έχετε στο σπίτι σας τέτοια μηχανήματα θα κάνετε την ανάμιξη με το χέρι ή με mixer χειρός. Ή στη καλύτερη των περιπτώσεων με stick blender.

Γιατί σας εξηγώ όλα τα παραπάνω; Για να συνειδητοποιήσετε οτί η αντιηλιακή κρέμα σας δε θα έχει την ίδια περιεκτικότητα σε προστατευτικά συστατικά σε όλο της το "σώμα". Αποτέλεσμα θα είναι εσείς μεν να το απλώνετε ομοιόμορφα πάνω σας, με την εντύπωση πως είστε προστατευμένοι, και αυτό να προστατεύει μόνο σε συγκεκριμένα σημεία, στα οποία ενσωματώθηκε επαρκώς ο προστατευτικός παράγοντας. Κοινώς θα έχετε περιοχές του σώματος ακάλυπτες. Στη καλύτερη των περιπτώσεων θα κάνετε αντιαισθητικές διχρωμίες. Στη χειρότερη θα καείτε, επίσης ανομοιόμορφα.

Στη παρακάτω φωτογραφία βλέπετε καθαρά τους σβώλους που έχει κάνει η σκόνη με το λάδι βάσης (μικροσκόπιο).

Το άλλο θέμα είναι το έλαιο βάσης. Έχει τύχει να πασαλειφτείτε ποτέ με λάδι, ή χειρότερα με baby oil, και να κάνετε ηλιοθεραπεία; Ποιό ήταν το αποτέλεσμα; Έγκαυμα.
Αυτό ακριβώς θα σας συμβεί, κατά ένα μεγάλο ποσοστό, με το αντιηλιακό προϊόν που θα φτιάξετε στο σπίτι. Το λάδι ή όποια άλλη λιπαρή ύλη χρησιμοποιήσετε έχει την ιδιότητα να απορροφά την ηλιακή ακτινοβολία UV και να της επιτρέπει να διεισδύσει το δέρμα πιο εύκολα. Πέρα από το έγκαυμα που κινδυνεύετε να πάθετε, ο μεγαλύτερος κίνδυνος ακούει στο όνομα μελάνωμα. Επιπλέον το οξείδιο του τιτανίου και του ψευδαργύρου δεν είναι από μόνα τους ικανά να προστατεύσουν επαρκώς την επιδερμίδα από την υπεριώδη ακτινοβολία.

Tips για φυσική αντιηλιακή προστασία
Στο πρόσφατο παρελθόν, τον περασμένο αιώνα για την ακρίβεια, η εργασία των ανθρώπων περιλάμβανε πολύωρη έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία. Οι δουλειές "γραφείου" ήταν πολύ περιορισμένες και οι περισσότεροι απασχολούνταν με υπαίθριες εργασίες όπως γεωργία και κτηνοτροφία, αλιεία, ανοικοδόμηση κτιρίων κτλ. Η λέξη "αντιηλιακή κρέμα" ήταν τότε σχετικά άγνωστη και οι περιπτώσεις καρκίνου του δέρματος μετρημένες στα δάκτυλα.

Οι τρόποι που προστατεύονταν οι παλαιότεροι από τον ήλιο ήταν απλοί και αποτελεσματικοί. Φορούσαν περισσότερο ρουχισμό από ότι εμείς σήμερα ή τουλάχιστον τα ρούχα τους κάλυπταν μεγαλύτερη επιφάνεια του σώματος, τις ώρες που εκτίθεντο στον ήλιο. Απέφευγαν την έκθεση στον ήλιο τις μεσημεριανές ώρες, που η ακτινοβολία έχει τη μεγαλύτερη επίδραση, και τέλος διατρέφονταν με πραγματικό και αγνό φαγητό. Τι σημασία έχει αυτό το τελευταίο; Γνωρίζετε πως μπορούμε να μετριάσουμε σε μεγάλο βαθμό την επίδραση της ηλιακής ακτινοβολίας στο δέρμα μας, τροποποιώντας τη διατροφή μας;
Το δέρμα είναι το μεγαλύτερο (σε μέγεθος) όργανο του ανθρώπινου σώματος. Όταν διατρεφόμαστε με "σκουπίδια" το ανοσοποιητικό σύστημα αδυνατίζει και δε μπορεί να μας προστατέψει έναντι της ακτινοβολίας διαμέσου των κυττάρων του δέρματος. Η κατανάλωση τροφών με αντιοξειδωτικές ιδιότητες όπως ξηροί καρποί, φρούτα και λαχανικά είναι ακριβώς αυτό που χρειάζεται το σώμα μας για να αντισταθεί φυσικά στον ήλιο αλλά και τη φωτογήρανση.
Υπάρχουν μερικά έλαια που παρουσιάζουν αντιηλιακή προστασία.

1. Λάδι καρύδας
2. Σησαμέλαιο
3. Λάδι κάνναβης
4. Λάδι avocado
5. Αραχιδέλαιο

Όλα τα παραπάνω έλαια παρουσιάζουν δείκτη προστασίας (SPF) από 4 εώς 10.

1. Βούτυρο shea

Έχει δείκτη SPF 6-10.

1. Σιτέλαιο

Εξαιρετικό αντιοξειδωτικό έλαιο, με δείκτη SPF περί το 20.

1. Καροτέλαιο 

Εχει υπολογιστεί οτί έχει SPF γύρω στο 30.

1. Λάδι σμέουρου (Raspberry seed oil) 

Έχει τον υψηλότερο δείκτη προστασίας από όλα τα έλαια, γύρω στο 30-50. 

Δε σημαίνει οτί αν αλειφτείτε με τα παραπάνω λάδια και βγείτε στον ήλιο δε θα πάθετε τίποτα. Μάλλον το αντίθετο θα συμβεί. Η παραπάνω λίστα ενδιαφέρει αυτούς που επιθυμούν να παρασκευάσουν το δικό τους αντιηλιακό προϊόν.

Συμπέρασμα

Εναποθέτωντας τις ελπίδες σας στο αντιηλιακό που φτιάξατε με τα χεράκια σας καταφέρνετε να μεγιστοποιήσετε τον κίνδυνο για μελλοντική εμφάνιση καρκίνου. Τα αντιηλιακά προϊόντα του εμπορίου περιέχουν πολλές χημικές ουσίες και παρασκευάζονται έπειτα από αρκετές χημικές διεργασίες. Αν και οι περισσότεροι θα γνωρίζετε ήδη την απέχθεια μου για οτιδήποτε χημικό, το αντιηλιακό δεν προσφέρεται για πειραματισμούς. Μπορούμε να αντικαταστήσουμε σχεδόν όλα τα προϊόντα του εμπορίου, όπως και μερικά φάρμακα, αλλά όχι όλα.

Όλες οι ουσίες, φυσικές ή χημικές, που υπάρχουν στον πλανήτη είναι εν δυνάμει αλλεργιογόνες. Υπάρχουν άνθρωποι που είναι αλλεργικοί στο βαμβάκι, στο χρυσό, ακόμα και στον ήλιο. Αν ένα προϊόν σας προκάλεσε αλλεργική αντίδραση δοκιμάστε κάποιο άλλο, μέχρι να καταλήξετε σε αυτό που ταιριάζει στο δέρμα σας.
Επιλέξτε ένα καλό αντιηλιακό (κάντε οικονομία κάπου αλλού, όχι εδώ) με υψηλό δείκτη προστασίας (SPF>30) και εφαρμόζετε το κάθε φορά που η καθημερινότητα σας περιλαμβάνει υπαίθρια δραστηριότητα και όχι μόνο όταν πηγαίνετε για μπάνιο στη θάλασσα.
Δε θα δώσω συνταγή γιατί από τα παραπάνω γίνεται κατανοητό πως δε φτιάχνω και δε χρησιμοποιώ χειροποίητο αντιηλιακό. Κάντε και εσείς την έρευνα σας πριν προχωρήσετε στη παρασκευή οποιουδήποτε αντιηλιακού προϊόντος.

Credits: realizebeauty, allure, huffingtonpost, health, frugallysustainable, keeperofthehome

Learn more »

Τι είναι το pH;
Σύμφωνα με τη βιβλιογραφία, pH είναι ο αρνητικός λογάριθμος της συγκέντρωσης ιόντων υδρογόνου σε ένα διάλυμα. Η κλίμακα pH καθορίζει πόσο οξύ ή αλκαλικό είναι ένα διάλυμα και έχει εύρος από 0 εώς 14. Το pH κάτω από 7 θεωρείται όξινο ενώ το pH πάνω από 7 θεωρείται βασικό ή αλκαλικό. Ουδέτερο pH έχουμε στην τιμή 7, ενώ τιμές ανάμεσα στο 6.5 και το 7.5 θεωρούνται επίσης ουδέτερες.

Το "Η" στον όρο "pH" αναφέρεται στο υδρογόνο (Ηydrogen ή Ηydrogenii στα λατινικά). Το "p" είναι λιγάκι αδιευκρίνιστο. Μερικοί υποστηρίζουν πως σημαίνει "power" ή "potential", άλλοι πως είναι λατινικό και προέρχεται από τις λέξεις pondus ή potentia.

Το pH και ο αντίκτυπος του στον οργανισμό
Το pH του δέρματος σε ένα νέο, φυσιολογικό και υγιή οργανισμό είναι κάπου μεταξύ 4.5 και 6, με μέση τιμή το 5.5. Τα νεογέννητα και τα παιδιά έχουν πιο υψηλό pH από τους ενήλικες, κοντά δηλαδή στο 7, καθιστώντας το δερματάκι τους πιο επιρρεπές στην εισβολή παθογόνων μικροοργανισμών και κατ'επέκταση στην εκδήλωση δερματοπαθειών.
Η δημιουργία όξινου περιβάλλοντος (πτώση του pH) είναι ο πρώτος μηχανισμός άμυνας του σώματος μας στις επιθέσεις των βακτηρίων. Όσο γερνάμε το pH γίνεται όλο και πιο ουδέτερο, όπως και στα μωρά, και δεν μπορεί να αντιμετωπίσει με την ίδια ευκολία τα βακτήρια. Αυτός είναι ο λόγος που το γερασμένο δέρμα γίνεται ευαίσθητο και αποκτά συχνά δερματολογικά προβλήματα. Το pH ανεβαίνει πέραν του 6 όταν υπάρχει κάποιο δερματολογικό πρόβλημα ή νόσος.

Το pH και η σχέση του με την ακμή
Η τιμή του pH είναι βασικός παράγοντας σε δερματολογικές καταστάσεις όπως η ακμή. Το βακτήριο Propionibacterium acnes, που προκαλεί την ακμή, υπάρχει σε όλους μας φυσιολογικά, άσχετα αν τελικά εκδηλωθεί η ακμή ή όχι. Σε άτομα που έχουν προδιάθεση για ακμή το συγκεκριμένο βακτήριο πολλαπλασιάζεται γρήγορα. Αυτό έχει άμεση σχέση με την τιμή του pH του δέρματος σε αυτά τα άτομα, που είναι συνήθως πιο αλκαλικό (>5.5).

Πως το pH των καλλυντικών επηρρεάζει την επιδερμίδα μου;
Για να διατηρήσουμε υγιές δέρμα πρέπει να ισορροπήσουμε το pH γύρω στο 5.5. Όταν πλένουμε το σώμα ή το πρόσωπο μας με νερό (pH 7) ή προϊόντα καθαρισμού (pH 7-11) αυξάνεται το pH και το δέρμα χρειάζεται χρόνο για να το ξαναρίξει στα υγιή επίπεδα.
Για το σώμα αυτό επιτυγχάνεται γρηγορότερα με την επάλειψη μετά το πλύσιμο με κρέμες και lotion. Η επιδερμίδα του προσώπου είναι πιο ευαίσθητη και εύθραυστη και συνιστάται η χρήση τονωτικής lotion μετά το πλύσιμο, που έχει pH 3-5, και εξισορροπεί (ρίχνει) το pH της επιδερμίδας που έχει ανέβει μετά το καθαρισμό. Μετά τη τονωτική lotion εφαρμόζεται ενυδατική κρέμα που τρέφει και παρέχει θρεπτικά συστατικά στην επιδερμίδα. Τα παραπάνω δεδομένα εξηγούν γιατί είναι μεγάλης σημασίας να επιλέγετε καλλυντικά και προϊόντα περιποίησης με pH κοντά σε αυτό του δέρματος σας.
Το υψηλό pΗ σε ένα σαμπουάν μπορεί να κάνει τα μαλλιά θαμπά, μπερδεμένα, χωρίς όγκο και δύσκολα στο χτένισμα. Για να είναι κατάλληλο το χειροποίητο σαπούνι για τα μαλλιά πρέπει να προσθέσουμε περιποιητικούς παράγοντες, όπως βότανα και πρωτεΐνες, και να κατεβάσουμε το pΗ όσο γίνεται περισσότερο. Γύρω στο 8 είναι μια πολύ καλή τιμή.

Ο μύθος του ισορροπημένου pH
Την έκφραση "ισορροπημένο pH" θα την έχετε ακούσει σε διαφημίσεις προϊόντων περιποίησης, τα οποία προωθούνται ως ουδέτερα και καλύτερα για το δέρμα μας. Ένα προϊόν που έχει ισορροπημένο pH σημαίνει πως έχει το ίδιο pH με το δέρμα και τα μαλλιά. Η αλήθεια είναι πως το pH ενός προϊόντος δεν επηρρεάζει το πόσο ερεθιστικό ή μη αυτό θα είναι. Αυτό σημαίνει πως αν ένα προϊόν έχει pH 5.5 ή 10.5 δε παίζει και τόσο μεγάλο ρόλο. Αυτό που προκαλεί βλάβη στο δέρμα είναι το πολύ υψηλό ή χαμηλό pH.

Η βρωμιά της υπόθεσης είναι οτί παρόλο που το προϊόν που αγοράσατε έχει χαμηλό ή ουδέτερο pH, θεωρητικά πιο φιλικό για το δέρμα, τα χημικά που προστέθηκαν για να πέσει το pH κάνουν περισσότερη ζημιά, από ότι ένα άλλο προϊόν αγνό και με υψηλότερο pH. Δηλαδή τα προϊόντα αυτά είναι ήπια και φιλικά προς το δέρμα μόνο στα χαρτιά. Τέλος ο όρος "ισορροπημένο pH" είναι πέρα για πέρα λανθασμένος γιατί το pH του προϊόντος μεταβάλλεται όσο καιρό αυτό κάθεται στο ράφι. Κοινώς η όλη υπόθεση είναι μια καλή παγίδα για τους άσχετους, όπως όλοι εμείς, που τσιμπάμε το δόλωμα του ουδέτερου pH και αγοράζουμε τα προϊόντα τους.
Ένας τέτοιος παράγοντας, ρυθμιστικός του pH, που προστίθεται κυρίως στα σαμπουάν είναι η τριαιθανολαμίνη (triethanolamine, ΤEA), η οποία προκαλεί αλλεργικές αντιδράσεις, οφθαλμολογικά προβλήματα, αφυδάτωση στα μαλλιά και το δέρμα και μπορεί να γίνει τοξική και καρκινογόνος σε μεγάλες και επαναλαμβανόμενες δόσεις.
Το δέρμα και τα μαλλιά αποτελούνται από κερατίνη, λιπαρά οξέα και άλλες ουσίες που ρυθμίζουν αυτόματα το pH. Η χρήση ενός καλλυντικού με pH διαφορετικό από αυτό της επιδερμίδας σας δε πρόκειται να αλλάξει το pH της ή να σας προξενήσει προβλήματα. Με μόνη προϋπόθεση να μην έχει το προϊόν ασυνήθιστα χαμηλό ή υψηλό pH, γιατί όπως είπα δυό αράδες παραπάνω, "πολύ υψηλό ή χαμηλό pH προκαλεί βλάβες στο δέρμα".

Ενδεικτικό εύρος pH σε διάφορες ουσίες

• Υδροχλωρικό οξύ: 0
• Λεμόνι: 2
• Ξύδι: 2-3
• Κιτρικό οξύ: 2-3
• Ανθρακικό οξύ: 4-5
• Νερό: 7
• Σόδα φαγητού: 8
• Σόδα πλύσεως: 9-10
• Βόρακας: 9-10
• Καυστική σόδα/ποτάσσα: 14

Θεμιτό εύρος pH σε προϊόντα περιποίησης

• Σαμπουάν: 6-7
• Conditioner: 4-7
• Κρέμα προσώπου: 5-8
• Κολπικό douche: 4-5
• Σαπούνι: 7-10

Πως μετράω το pH στα προϊόντα

Ελέγχουμε το pH των προϊόντων με τις ειδικές ταινίες που κυκλοφορούν στο εμπόριο. Ο τρόπος είναι ο εξής: Ενσταλλάζουμε μερικές σταγόνες από το προϊόν πάνω στην ειδική ταινία και περιμένουμε, από μερικά δευτερόλεπτα μέχρι μερικά λεπτά, να δούμε τι χρώμα θα πάρει αυτή και συγκρίνουμε το αποτέλεσμα με τον πίνακα που έχει η συσκευασία στο πίσω μέρος. Δεν βουτάμε την ταινία μέσα στο προϊόν, γιατί μπορεί να το χρωματίσει και να μας το χαλάσει.
Αν ελέγχουμε κρέμα τότε θα χρειαστεί να βάλουμε επάνω στη ταινία προϊόν, να το αφήσουμε για τον απαιτούμενο χρόνο και έπειτα να το σκουπίσουμε απαλά για να μπορέσουμε να συγκρίνουμε το χρώμα. Αν έχουμε αμφιβολίες για την αξιοπιστία της ταινίας μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ταινίες από δύο διαφορετικές εταιρείες και να συγκρίνουμε τα αποτελέσματα.

Ελέγχοντας το pH στο σαπούνι
Ο έλεγχος του pH στο σαπούνι που φτιάξατε είναι ένας εύκολος και ασφαλής τρόπος να ελέγξετε αν το σαπούνι σας είναι έτοιμο για χρήση. Ο έλεγχος του pH είναι σημαντικός, αλλά όχι για το λόγο που πιστεύουν οι περισσότεροι. Σε γενικές γραμμές υπάρχει η πεποίθηση πως το σαπούνι με μικρότερο pH είναι πιο ήπιο. Ο λόγος που πραγματικά ελέγχεται το pH του χειροποίητου σαπουνιού είναι για να πιστοποιήσουμε πως αυτό είναι μέσα στα αποδεκτά όρια του 7-10. Αυτό διασφαλίζει πως δεν έχουμε περίσσεια καυστικής σόδας ή ποτάσσας που δεν σαπωνοποιήθηκε με τα έλαια. Ένα σαπούνι που έχει pH πάνω από 10 πιθανόν να ερεθίσει το δέρμα.
Ελπίζω να σας φάνηκαν χρήσιμες οι πληροφορίες.

Learn more »

Παρακάτω θα βρείτε μια λίστα όπου φαίνεται καθαρά ποιές χημικές ουσίες, που χρησιμοποιούνται για διάφορους σκοπούς στη βιομηχανία και όχι μόνο, μπορείτε να αντικαταστήσετε με φυσικά συστατικά όταν φτιάχνετε σπιτικά καλλυντικά.

ΟΧΙ: Συνθετικοί μαλακτικοί παράγοντες

Συστατικά PEG (αιθοξυλιωμένα παράγωγα)
Συνθετικές αλκοόλες
ΝΑΙ: Φυσικοί Μαλακτικοί Παράγοντες:
Φυσικά έλαια (πχ. Jojoba, Avocado)
Φυσικά Βούτυρα (πχ. Cocoa, Shea, Jojoba)

ΟΧΙ: Συνθετικοί υγραντικοί παράγοντες:
Προπυλενογλυκόλη
Αιθυλενο/διαιθυλενογλυκόλη
ΝΑΙ: Φυσικοί υγραντικοί παράγοντες:
Λεκιθίνη
Πανθενόλη
Γλυκερίνη

ΟΧΙ: Συνθετικοί γαλακτωματοποιητές:
Αμίδια
Αιθοξυλιωμένα παραγωγα
Σιλικόνες
Οζοκηρίτης
Κηριζίνη
ΝΑΙ: Φυσικοί γαλακτωματοποιητές:
Φυσικά κεριά
Γόμμα ξανθάνη

ΟΧΙ: Συνθετικά επιφανειοδραστικά:
Sodium Lauryl Sulfate (SLS)
Quarternium-7,15,31,60
ΝΑΙ: Φυσικά επιφανειοδραστικά:
Πρωτεΐνες σιταριού
Σαπωνάρια
Παράγωγα κοκοφοινικέλαιου
Παράγωγα αμινοξέων

ΟΧΙ: Συνθετικά συντηρητικά:
Parabens, Imidiazolidinyl Urea
DMDM Hydantoin
Bronopol
Methyl(chloro)isothiazolinone
ΝΑΙ: Φυσικά συντηρητικά:
Αιθέρια έλαια από θυμάρι/γεράνι/tea tree
Βιταμίνη Ε
Σορβικό οξύ
Εκχύλισμα από grapefruit

Credits: bioplasis.com

Learn more »

Τα οργανικά προϊόντα προσωπικής περιποίησης δείχνουν να κερδίζουν έδαφος και να γίνονται ολοένα και πιο δημοφιλή στους καταναλωτές. Πολλοί όμως καταναλωτές δε θέλουν να αποχωριστούν τα συνθετικά καλλυντικά που χρησιμοποιούν μέχρι σήμερα. Το λιγότερο που μπορώ να κάνω από τη μεριά μου, είναι να ενημερώσω τους καταναλωτές της δεύτερης ομάδας για τα επικίνδυνα συστατικά που περιέχονται σε αυτά, ώστε να μπορέσουν τουλάχιστον να τα αποφύγουν. Η πρώτη συμβουλή μου είναι πάντα να διαβάζετε τα συστατικά στην ετικέττα. Ποτέ δε μπορείτε να είστε σίγουροι για το πως θα αντιδράσει ο οργανισμός σας σε αυτά τα χημικά. Οι κατασκευαστές συνήθως χρησιμοποιούν κατώτερης ποιότητας και συχνά καρκινογόνες ουσίες, επειδή είναι πιο φθηνές από τις οργανικές. Όλα για το κέρδος.

Learn more »

Οι εταιρείες που κατασκευάζουν καλλυντικά προϊόντα είναι υποχρεωμένες, βάσει νόμου και διεθνών ντιρεκτιβών, να αναγράφουν ευανάγνωστα τα συστατικά τους σε κάποιο σημείο της συσκευασίας. Σε μερικά προϊόντα θα δυσκολευτείτε να βρείτε την ετικέττα με τα συστατικά, μιας και μπορεί να είναι κολλημένη στο κάτω μέρος, ή να πρέπει να τη ξεκολλήσετε και να την αντιστρέψετε για να τη διαβάσετε.

Μπορεί ακόμα να μην αναγράφονται στη συσκευασία, αλλά σε κάποιο συνοδευτικό φύλλο μέσα στο κουτί. Κοινώς, να είναι μισοκρυμμένη... Και πέρα από αυτό, κανείς μας δε μπορεί να εξηγήσει με βεβαιότητα τι σημαίνουν αυτά τα περίεργα, λατινικά συνήθως, γράμματα και οι επιστημονικές ορολογίες που αναγράφονται.

Learn more »

Το σαπούνι φαίνεται να είναι μια αρκετά ειλικρινής εφεύρεση, με ξεκάθαρο ρόλο· το καθαρισμό. Στο κόσμο του σήμερα υπάρχουν εκατοντάδες είδη σαπουνιού, για διαφορετικές χρήσεις. Για τα πιάτα, για το πλυντήριο, για το σπίτι, για το αυτοκίνητο, για το πάτωμα, για το δέρμα, για κανονικό δέρμα, για ευαίσθητο δέρμα, για μικτό δέρμα, για λιπαρό δέρμα και πάει λέγοντας.

Υπάρχουν επίσης αντιβακτηριδιακά σαπούνια, φυτικά σαπούνια, υποαλλεργικά σαπούνια, αγνά σαπούνια, συνθετικά σαπούνια κτλ. κτλ. κτλ. Σε γενικές γραμμές το σαπούνι είναι καλό πράγμα, αφού η καθαριότητα είναι μισή αρχοντιά. Αλλά μήπως το έχουμε παρακάνει με την απολύμανση;

Learn more »

Καθημερινά οι οδοντόκρεμες εξελίσσονται. Σήμερα έχουμε οδοντόκρεμες κατά της πλάκας, της τερηδόνας, της ουλίτιδας, για λεύκανση, για ευαίσθητα δόντια, λευκές, με ρίγες, ακόμα και με γεύση βοδινού για τα σκυλιά.

Ας δούμε αναλυτικά τα συστατικά μιας οδοντόκρεμας του εμπορίου και ας βγάλουμε κάποια συμπεράσματα. Η οδοντιατρική φιλοσοφία δεν απέχει πολύ από την ιατρική φιλοσοφία.
Δυστυχώς και οι δύο προσανατολίζονται στη θεραπεία και όχι τη πρόληψη. Η προσπάθεια πρόληψης των οδοντιατρικών παθήσεων θα έπρεπε να είναι στραμμένη προς την υγιεινή διατροφή και τον υγιεινό τρόπο ζωής γενικότερα, που εξ'ορισμού είναι δύσκολο, αλλά όχι ακατόρθωτο project.
Οι οδοντόκρεμες καθαρίζουν τα δόντια και αφαιρούν τη πλάκα, γεγονός που είναι πλεονέκτημα, αλλά αν επιθυμείτε να διατηρήσετε τα δόντια σας σε καλή υγεία, ίσως οι οδοντόκρεμες και να μη σταθούν οι καλυτεροι σύμμαχοι σας.
Ο λόγος;
Μια σύγχρονη οδοντόκρεμα περιέχει τα εξής: 

Γλυκερίνη: Η προσθήκη της στην οδοντόπαστα μάλλον δεν είναι και η ιδανική χρήση αυτής της, κατά τα άλλα, πολύτιμης ουσίας. Υπάρχουν πολλοί που υποστηρίζουν πως η γλυκερίνη αφήνει ένα film πάνω στα δόντια που αποτρέπει τη φυσική τους ικανότητα για αναδόμηση. Επίσης μπορεί να είναι επιβλαβής για την υγεία μας, αν έχει επεξεργαστεί με χημικά. Και δε νομίζω πως οι βιομηχανίες ψάχνουν τόσο για ποιότητα, όσο για μια φθηνή λύση.

SLS (Sodium Laurel Sulfate): Είναι επιφανειοδραστικός παράγοντας (τασιενεργός ουσία), στον οποίο οφείλεται ουσιαστικά το "καθαριστικό" κομμάτι της οδοντόκρεμας. Αν κάποιες φορές, μετά το βούρτσισμα, νιώσατε να έχετε χάσει την αίσθηση του γλυκού, ευθύνεται το SLS. Είναι αποδεδειγμένα ερεθιστικό για το δέρμα και προστίθεται μόνο σε προϊόντα που ξεπλένονται μετά τη χρήση τους (πχ. σαμπουάν, οδοντόκρεμες), όχι σε αυτά που παραμένουν πάνω στο δέρμα, χωρίς να ξεπλυθούν (πχ. κρέμες). Τα γνωστά μας SLS φημολογείται πως είναι καρκινογόνα. Ωστόσο πολλές εταιρείες τα χρησιμοποιούν στις οδοντόκρεμες τους, ισχυριζόμενες πως είναι ασφαλή. Το ρισκάρετε;

Triclosan: Το συναντάμε συνήθως σε αντιβακτηριδιακά προϊόντα και σε πολλές οδοντόκρεμες του εμπορίου. Κατατάσσεται από τους περιβαλλοντολογικούς οργανισμούς στα εντομοκτόνα, γεγονός που το καθιστά επικίνδυνο τόσο για τον άνθρωπο, όσο και το περιβάλλον. Ενοχοποιείται για ορμονικές διαταραχές, μυοπάθεια, υπογονιμότητα, αποβολές εμβρύων και καρκίνο του δέρματος. Ακόμη η εκτεταμένη χρήση του συνδέεται με τη κατακόρυφη αύξηση των αλλεργιών στα παιδιά. Όταν το triclosan αντιδράσει με το χλώριο (που περιέχεται και αυτό σε πολλά προϊόντα καθαρισμού), δημιουργούνται επίκίνδυνες για την υγεία ενώσεις, όπως το χλωροφόρμιο.

Τεχνητά γλυκαντικά: Είναι ίσως το πρώτο συστατικό που πρέπει να σας κάνει να αμφισβητήσετε τις οδοντόκρεμες. Όλα τα τεχνητά γλυκαντικά είναι καρκινογόνα και καταστρέφουν τα εγκεφαλικά κύτταρα, τελεία και παύλα. Ακόμα και στον κύριο στόχο τους, δηλαδή τη καταπολέμηση της παχυσαρκίας, απέτυχαν παταγωδώς, μιας και αποδείχτηκε πως προκαλούν περαιτέρω αύξηση βάρους.

Φθόριο (fluoride): Στη μορφή που υπάρχει στην οδοντόκρεμα, το φθόριο είναι τοξικό. Είναι υποπροϊόν του αλουμινίου και χρησιμοποιείται σε ποντικοφάρμακα και σε βιομηχανικά εντομοκτόνα. Φθόριο σε αυτή τη μορφή δεν υπάρχει πουθενά στη φύση. Ουσιαστικά η προσθήκη του στις οδοντόκρεμες δε κάνει αυτό που υπόσχεται, δηλαδή να προστατεύσει τα δόντια από τη τερηδόνα. Σύμφωνα με τον FDA είναι φάρμακο και ιδιαίτερα τοξικό αν καταναλωθεί σε μεγάλη ποσότητα. Με λίγα λόγια δηλητηριάζετε κάθε μέρα τον οργανισμό σας. Μια πολύ μικρή ποσότητα (~3gr) μπορεί να σκοτώσει έναν ενήλικο άντρα 70+kg.

 

Αιθανολαμίνες (DEA): Είναι συστατικό που δίνει αφριστικές ιδιότητες στην οδοντόκρεμα. Προκαλεί ορμονικές διαταραχές και σχηματίζει καρκινογόνες νιτρικές ενώσεις. Επαναλαμβανόμενη χρήση του DEA στο δέρμα (που υπάρχει σε πολλά καλλυντικά και καθαριστικά), αυξάνει το κίνδυνο για καρκίνο ήπατος και νεφρών. Δε ζεις ούτε χωρίς το ένα, ούτε χωρίς το άλλο.

Φορμαλδεΰδη: Αυτή ακριβώς την ουσία που χρησιμοποιούν τα νεκροτομεία σε καθημερινή βάση για τη διατήρηση πτωμάτων, περιέχει και η οδοντόκρεμα σας. Σκοτώνει όλα τα βακτηρίδια στα δόντια μετά από το γεύμα σας και σιγά-σιγά και εσάς. Εάν καταποθεί σε μεγάλη ποσότητα είναι θανατηφόρος.

Υποπροϊόντα του πετρελαίου (Parabens): Προστίθενται στις οδοντόκρεμες για να προσδώσουν απαλή υφή. Παράγωγα του πετρελαίου, σίγουρα δεν είναι συστατικά για να τα βάζετε στο στόμα σας ή οπουδήποτε αλλού. Τόμοι ολόκληροι έχουν γραφτεί για τα parabens, οπότε δε θα επεκταθώ παραπάνω.

Οξείδιο του τιτανίου: Χρησιμοποιείται κυρίως στη βιομηχανία χρωμάτων, κυρίως στο λευκό χρώμα. Στην οδοντόκρεμα, κάνει ακριβώς την ίδια δουλειά. Δίνει στα δόντια σας, για λίγη ώρα, μια πιο λευκή όψη, ξεγελώντας σας για τις δήθεν λευκαντικές ιδιότητες της οδοντόκρεμας.

Hydrated silica: Είναι μεταλλικό στοιχείο που αποκαλείται και διοξείδιο του πυριτίου. Όταν το διοξείδιο του πυριτίου ενωθεί με άνθρακα, σε υψηλή θερμοκρασία, προκύπτει η σιλικόνη (silicone). Με περαιτέρω επεξεργασία της σιλικόνης προκύπτουν διάφορα πολυμερή, γνωστά ως σιλικόνια, σε μορφή υγρού, γέλης ή ουσία με ελαστική σύσταση. Είναι απαραίτητη προσθήκη στις οδοντόκρεμες, ώστε να μπορέσει να δράσει το φθόριο (fluoride). Βρίσκεται κυρίως στις οδοντόκρεμες σε μορφή gel και σε αυτές με ρίγες, αλλά και στις λευκές.

Αλλαντοΐνη: Χρησιμοποιείται για να καταπραΰνει τους ερεθισμούς, που προκαλούνται στους βλεννογόνους (ούλα, χείλη, γλώσσα) από τα παραπάνω χημικά.

Γευστικά βελτιωτικά: Είτε λέγεται μενθόλη, είτε κάπως αλλιώς, χωρίς αυτά η οδοντόκρεμα θα είχε γεύση μπογιάς και λιπαντικού μαζί.

Σας έφτασαν; Μήπως είναι πια καιρός να αρχίσετε να φτιάχνετε τη δική σας οδοντόκρεμα;

Learn more »